สมเด็จวัดระฆังพิมพ์ใหญ่หรือพระประธานทั้งหมดมีสี่พิมพ์ทรงแต่องค์ที่ได้นำลงนี้เป็น
ทรงอกกระบอก ด้านหน้าได้ทำจุดประกอบการพิจารณาไปแล้ว หากจะกล่าวถึงพื้นผิวพระ
ต่อไป ด้านหน้าองค์พระมีรอยยุบยับแยกให้เห็นความเหี่ยวไต่อยู่ตามขอบและเส้นซุ้ม คราบ
ปูนสุกโรยตัวอยู่ตามพื้นผิวรอบองพระ(แป้งโรยพิมพ์)ผสมผสานกับน้ำมันตังอิ้วดูผิวพระแห้ง
แต่แฝงความฉ่ำเอาไว้ ขอบข้างมีรอยแยกลานผิวอยู่ทั่วไปมองเห็นมวลสารคละเคล้า เป็นแอ่ง
ยุบตัวเป็นร่องมีให้เห็นความเหี่ยว ด้านหลังพระคราบน้ำมันตังอิ้วกระจายอิทธิพลไม่สมำ่เสมอ
กันอันนี้แล้วแต่รูพรุนรูเข็มเป็นบ่อแห่งการปลดปล่อยทับซ้อนกันทั้งสีเข้มสีอ่อน ร่องรอยปูไต่
ชัดเจนว่าต้องมี เม็ดปูนสุกเป็นจุด ๆ ฝังอยู่ในเนื้อพระ(เม็ดขาวขุ่นเล็กบ้างใหญ่บ้างไม่เท่ากัน)
ทั้งจุดเขียว ๆ ครบเครื่อง เนื้อพระที่กร่อนหลุดมองเห็นเม็ดพระธาตุอย่างเปิดเผย