พระพิมพ์ทรงพระประธาน (วัดระฆัง)
องค์พระ: เกศยาวตรงยันซุ้มผ่าหวาย ใบหน้าคล้ายผลมะตูม ไม่มีหู มีลำคอ หน้าอกตรงนูน
เอวเล็ก  หัวไหล่มนทั้งสองข้าง  วงแขนทั้งสองข้างทอดโค้งลงมาหักศอกจรดหน้าตัก
ข้อศอกซ้ายจะไม่มีชายจีวรติดกับหัวเข่าซ้าย  หัวเข่ากับหน้าตักงอนรับวงแขน  ทำให้องค์พระ
งดงามตามพิมพ์  ฐานบนเป็นฐานหมอนลูกฟัก  ฐานกลางเป็นฐานคมขวาน 
ฐานล่างเป็นฐานหน้ากระดาน  มีซุ้มผ่าหวายครอบองค์พระเสมอกันรอบองค์ 
พระองค์นี้สวยงามมาก

เนื้อพระ: เนื้อผงผสมข้าวสุก กล้วย ผงเกษร ผงใบลาน ผงดำ และน้ำอ้อยเคี่ยว
เนื้อแห้งจะขาวเหลืองแข็งแกร่งและหนึกนุ่ม 
ทำบุญอายุครบ ๕ รอบ แจกผู้ที่มาร่วมทำบุญในวันเกิดวัดระฆัง
เมื่อครั้งที่สมเด็จพระพุฒาจารย์(โต พรหมรังสี)ครองสมณศักดิ์
เป็นพระเทพกวีศรีวิสุทธินายก  จ.ศ.๑๒๐๙  หรือ พ.ศ.๒๓๙๐ อายุ ๖๐ ปี